Nah, help en inspireer elkaar.

Nah ervaringsverhaal traject Hersenz module 2 deel 3

Gepubliceerd op 8 november 2021 om 17:04

Ervaringsverhaal niet-aageboren hersenletsel

Aandacht na hersenletsel

Afgelopen weken zijn we gaan kijken hoe aandacht en geheugen werkt. Normaal gesproken sta je daar helemaal niet echt bij stil, maar in deze module gaan we daar diep op in, want hoe werkt dat nou bij iemand met een niet-aangeboren hersenletsel. Wat ik hier vertel zijn puur mijn eigen ondervindingen, maar het kan wel zijn dat je jezelf er in herken.


Het is behoorlijk vermoeiend de gesprekken die we voeren in groepsverband, maar wel heel waardevol. Ieder heeft zijn eigen verhaal, maar wat opvalt is dat we ons zo herkennen in elkaar. De één heeft wel weer meer last van dit en de ander van dat maar we herkennen het allemaal ook bij ons zelf.

Ik ga een aantal aandacht klachten benoemen die ik na mijn herseninfarct heb ontwikkeld. Ik ben een stuk minder goed geworden in twee dingen tegelijk doen. Als ik met iets bezig ben en tegelijk een gesprek moet voeren vind ik dat ontzettend lastig. Ik onthou slecht wat er op zo een moment tegen me gezegd wordt. Maar ook zelf kost het mij moeite om goed te kunnen vertellen en antwoorden. Het beste is om dubbel taken te vermijden maar zo makkelijk is dat niet. Koken en praten is bijvoorbeeld al een dubbeltaak.

Ik probeer tegenwoordig voor dingen waar ik echt voor moet nadenken dat zoveel mogelijk in de ochtend te doen dan ben je het helderst. Dus mijn oefeningen voor Hersenz doe ik in de ochtend. Stukjes schrijven voor mijn blog in de ochtend. Dus eigenlijk de dingen die mij veel concentratie en aandacht kosten, en waar ik goed voor moet nadenken probeer ik zoveel mogelijk in de ochtend te doen. Fysieke taken doe ik daarna dan moet je denken aan huishoudelijke taken een tuin bijhouden. Eigenlijk taken waar je niet echt bij hoeft te denken.

We zijn ook bezig geweest ons geheugen. Ik vind het super vervelend als ik met iemand een gesprek heb en ik ben op dat moment iets aan het vertellen, dat diegene dan ineens me in de rede valt door ook iets te vertellen. Heel vaak weet ik dan gewoon niet meer wat ik wilde vertellen. Door het aan bekende om je heen duidelijk te maken kunnen hun daar rekening mee houden en dat helpt. Maar gesprekken met mensen die niet dicht bij je staan is dat lastiger daar ben ik nog zoekende in hoe ik dat het best kan aanpakken.

Nahblog heeft een eigen Facebook groep

Ik wil dat deze Facebook groep een verlengstuk wordt van mijn website. Een plek waar lotgenoten elkaar treffen en elkaar kunnen helpen. Via mijn website schrijf ik stukjes over mijn leven met hersenletsel. Ook bespreek ik via handigheidjes producten en diensten die het voor mij allemaal wat makkelijker maken. Regelmatig laat ik via mijn site lotgenoten aan het woord, en laat ik ze hun verhaal vertellen.

Mijn missie is om zoveel mogelijk kennis door te gegeven aan een ander. Ik hoop op die manier mijn steentje bij te dragen, en mensen met een niet-aangeboren hersenletsel te kunnen helpen. Maar ook partners,familie,kennissen en vrienden kunnen hier van leren.

Via deze groep kom je in contact met mede lotgenoten,met een niet-aangeboren hersenletsel. Maar ook mensen die iemand goed kennen of partner zijn van iemand met nah mogen hun vragen hier stellen. Ik ben van mening door het open te stellen voor iedereen, dat je elkaar pas echt goed kan helpen.

Klik op het logo van Facebook en meld je aan




Voor luisterboeken ga je naar Luisterrijk!

« 

Reactie plaatsen

Reacties

Gulik René
21 dagen geleden

Ik ben nu al 64 jaar maar toen ik mijn ongeluk kreeg was ik 14 jaar. Ik zat op havo tot ik wakker werd in een vreemd bed en zo is mijn nieuwe bed. Ik had een NAH alles wat ik geleerd had was weg, 2 keer hebben ze mijn hoofd geopend en de splinters uit mijn hoofd gehaald daarna een plastieken gedeelte. Tot zo ver
Vriendelijke groet René van Gulik