Nah, help en inspireer elkaar.

Nah ervaringsverhaal traject Hersenz module 2 deel 1

Gepubliceerd op 20 september 2021 om 13:45

Niet-aangeboren hersenletsel, ervaringsverhaal,hersenz,nah,hersenbeschadiging,blog

Hoe werken je denk functies naar een niet-aangeboren hersenletsel


Ik ben weer begonnen met een nieuwe module ‘’denken en doen’’ in deze module gaan we kijken naar onze denk functies.


  • Aandacht
  • Geheugen
  • Plannen
  • Organiseren
  • Oriëntatie
  • Problemen oplossen
  • Initiatieven nemen


In deze module gaan we kijken wat er bij mij veranderd is allemaal. Als je me nu zal vragen waar ik het meest last van heb is het aandacht en geheugen. Ze vertelden mij dat ik best wel dingen kan gaan ontdekken wat veranderd is maar waar ik nu nog niet aan denk. Ik ben heel benieuwd wat ik in deze module weer allemaal te weten kom over mijn niet-aangeboren hersenletsel.

Ik weet dat de schade die is aangericht in mijn hersenen niet gemaakt kan worden maar ik wil  gewoon begrijpen waarom bepaalde dingen dan gebeuren. Waarom ben ik als ik afgeleid word, regelmatig ineens kwijt waar ik het over had, of waarom gebeurt het nogal vaak als ik naar de schuur ga om bijvoorbeeld drinken uit de koelkast te pakken, ik mijn gereedschapskoffer open zie staan, en die dan dicht doe, maar dan vergeet ik vervolgens drinken te pakken waar ik eigenlijk voor ging. Deze dingen komen dagelijks voor en de ene keer stoort het meer dan de andere keer. Vooral op het werk stoort mij dit heel erg of als ik in gesprek ben met iemand.

Nu weet ik ook wel dat ieder mens van dit soort klachten wel eens last heeft maar bij mij gebeurt het elke dag. Ik hoop gewoon er achter te komen waarom het gebeurd en waardoor het gebeurd.

Via de cognitieve piramide gaan we leren hoe het denken en doen werkt . Ik hoop er achter te komen waar bij mij het veranderd is.


 »

Reactie plaatsen

Reacties

Sylvie R
een maand geleden

Hallo Eric

Hallo lezer van dit blog van Eric

Wat je schrijft over aandacht en concentratie, dat herken ik helemaal.

Voor mijn ongeval kon ik veel cognitief werk verzetten, al vergat ik ook wel eens een detail, zoals waarom ik de kast open deed, omdat ik met teveel zaken tegelijkertijd bezig was. Maar sedert mijn hersenletsel komen dergelijke "vergetelheden' ook bij mij dagelijks voor. Zoals het vergeten tijdens een gesprek waarover ik wilde inpikken of te midden mijn verhaal, voor de weinige keren dat ik nog zelf aan het woord ben, de draad verliezen en niet meer weten waarover ik wou praten. En zo zijn er nog vele voorbeelden te geven.

Ik startte enkele dagen geleden met een therapie met elektrostimulatie. Ik hoorde van een lotgenoot dat die techniek hem zo goed had geholpen. Na bespreking met meerdere neurologen werd het me duidelijk dat ik het een kans zou geven. Hoewel de ene arts kritisch is en vermeldt dat het niet bewezen is dat die techniek helpt, zegt de andere arts dat het sowieso niet schadelijk kan zijn, toch wel kan positief kan zijn en dat het me nog vooruit kan helpen. Sedert een week laat men het toestelletje vier keer per week voor een twintigtal minuten elektrische schokjes pulseren. Intussen moet ik een woordzoeker invullen en na die twintig minuten krijg ik verschillende concentratieopdrachten op te lossen. Het niveau van de opdrachten gaat stilletjes vooruit. Momenteel ervaar ik nog niet zo heel veel verschil, maar toch heb ik de indruk dat ik meer cognitieve taken aan kan op een dag dan voor de start van die therapie. We zien dan binnen drie weken welk effect het heeft op een iets langere termijn.

Mocht je als lezer hier ervaring mee hebben en dat willen met me delen, aarzel niet me te contacteren. Dat kan via sylvie.roobrouck@hotmail.com

Ik wens jullie allen veel moed bij de verwerking van de gebeurtenissen en veel geluk in de toekomst.

Wat ik sowieso geleerd heb in de voorbije periode van herstel, is dat we moeten tevreden zijn met muizestapjes, dat we best blijven geloven dat het beter wordt en er blijven op oefenen, want helen gaat inderdaad langzaam maar zeker, hersenen zijn flexibel.