Nah, help en inspireer elkaar.

Nah ervaringsverhaal traject Hersenz deel 4

Gepubliceerd op 21 juli 2021 om 16:05

Inzichten krijgen over mijn hersenbeschadiging door het traject van Hersenz

Tijdens de cognitieve training hadden we een les met het thema gedrag naar hersenletsel. Hier gingen we bekijken welke dingen in je gedag zijn veranderd. Veranderingen die ik onder anderen heb zijn dat ik meer op mezelf ben. Ook merk ik dat ik langer nodig heb om informatie te verwerken.

In die les kreeg ik een vrij simpele vraag van de cognitief trainster. Alleen lukte het mij niet om antwoord te geven op die vraag. Wat toen gebeurde was een paniekaanval. Mijn hartslag voelde ik bonken, het zweet brak mij uit, en mijn linker hand ging tintelen, en ik kwam niet meer uit mijn woorden.

We namen daarna gelijk een kwartiertje pauze en dat had ik toen ook echt nodig. Toen we weer bij elkaar zaten gingen we het er weer over hebben. Ik vertelde dat ik precies dit gevoel het afgelopen half jaar op mijn werk meerdere keren per dag had. Daarvoor had ik het ook maar niet zo vaak.

Als ik me zo voelde op mijn werk trok ik mezelf even terug op de wc of zocht een andere manier om even rustig te worden.

Ik snapte nooit waar het vandaan kwam het gebeurde ineens net als in deze les.

Mijn trainster wist mij te vertellen wat het was, dus ondanks dat ik mezelf op dat moment ontzettend rot voelde, was ik achteraf blij dat ik het kreeg.

In een vorige les moest ik vertellen hoe ik was voor mijn infarct. Ik vertelde toen dat ik heel sociaal was met iedereen kon meepraten en als ik iets niet wist dan blufte ik me er wel doorheen. Ik vertelde ook dat ik me altijd de beste voelde op mijn werk ik vond mezelf de beste verkoper die er was (lichtelijk egoistisch)

Ze vertelde jij was altijd gewend overal antwoord op te hebben, of als je het antwoord niet wist, dat je wel wat verzon. Door je infarct is die informatieverwerking steeds minder geworden dan wat je gewend was, en dan schiet je lichaam in paniek stand. En dat uit zich dan zo. Ik was achteraf zo blij dat dit gebeurd was en dat ik nu weet waardoor het komt.

Tegenwoordig doe ik als ik een belangrijk gesprek heb, heel mijn verhaal van te voren uit typen zodat ik niks vergeet te vertellen. Eerst gebruikte ik steekwoorden maar ik merkte dat ik dan nog heel vaak dicht sloeg, als ze mij dan een vraag tussendoor stelden. Ik probeer mezelf dus al in die persoon te plaatsen met wie ik een gesprek ga krijgen(bijvoorbeeld een dokter) en zo maak ik mijn verhaal.

Bedankt voor het lezen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Lidy
3 maanden geleden

Wat goed van je Eric.
Goed verwoord voor jezelf maar zeker ook voor anderen.
Een kanjer 👍

Eric
3 maanden geleden

Bedankt Lidy

Christa
2 maanden geleden

Hoe jij was 'ervoor'... Leuk en interessant om te lezen hoe een jong persoon met nah de behandeling bij Hersenz ervaart.